Odpowiedź :
Odpowiedz:1.Na przełomie XIX i XX wieku narastał konflikt między europejskimi mocarstwami, którego efektem był wybuch I wojny światowej (1914).
Przyczyny polityczne
– naruszenie systemu Świętego Przymierza przez zjednoczenie Włoch i Niemiec oraz utratę przez Francję Alzacji i Lotaryngii na rzecz Niemiec (chęć odwetu)
– imperializm i konflikty kolonialne Wielkiej Brytanii, Francji i Niemiec
– rywalizacja Austro-Węgier i Rosji o podział wpływów na Morzu Czarnym (po rozpadzie Imperium Osmańskiego)
– dążenie Niemiec do powiększenia rynków w związku z szybkim rozwojem przemysłu
– rozpad więzi dynastycznych (rodzinnych) między monarchiami Europy na rzecz sojuszów polityczno-militarnych
Przyczyny narodowościowe
– dążenie narodów do posiadania własnych niepodległych państw (sztucznie powstrzymywane przez system Świętego Przymierza)
– konflikty etniczne na Bałkanach, wzmożone po rozpadzie Imperium Osmańskiego (“kocioł bałkański”)
Przyczyny militarne
– wyścig zbrojeń – podwojenie armii Niemiec i Francji, rozbudowa floty brytyjskiej
– wykorzystanie doświadczeń wojny rosyjsko-japońskiej 1904-1905
– niemiecki plan Schlieffena (założenia: atak jako pierwsi, szybka mobilizacja, Blitzkrieg – niem. ‘wojna błyskawiczna’)
Na początku XX wieku ukształtowały się dwa wrogie sojusze militarne:
1) trójporozumienie (Ententa): Wielka Brytania, Francja, Rosja
2) trójprzymierze (Państwa Centralne): Niemcy, Austro-Węgry, Włochy (już w trakcie wojny Włochy przystąpiły do Ententy)
Bezpośrednią przyczyną wybuchu wojny był zamach w Sarajewie (28 VI 1914 serbski nacjonalista Gawriło Princip zastrzelił na terenie podległej Austro-Węgrom Bośni austriackiego następcę tronu Franciszka Ferdynanda). Wywołało to błyskawiczny rozwój konfliktu i wciągnięcie do wojny większości państw świata, łącznie z ich koloniami (“zasada domina”).
Wyjaśnienie:
2 i 3 nie pamietam