Odpowiedź :
Przełom XVI i XVII w., Neapol, Włochy. Włoski jezuita Giulio Mancinelli doznał objawień Maryi, podczas których Matka Boża poprosiła go, aby nazywać ją Maryją Panną Królową Polski.
Najprawdopodobniej miało to miejsce 14 sierpnia 1608 r., kiedy to zatopiony w modlitwie zakonnik ujrzał Maryję oraz klęczącego u jej stóp św. Stanisława Kostkę. Na pozdrowienie „Królowo Wniebowzięta módl się za nami”, Matka Boża zapytała: "Dlaczego nie nazywasz mnie Królową Polski? Ja to królestwo bardzo umiłowałam i wielkie rzeczy dla niego zamierzam, ponieważ osobliwą miłością do Mnie płoną jego synowie".
O. Mancinelli powiedział o widzeniu przełożonym zakonu, którzy powołali komisję badania cudu. Kiedy po roku czasu zapadła pozytywna decyzja, zakonnik pomimo swojego podeszłego wieku rozpoczął pieszą pielgrzymkę do Polski.
Po przybyciu do Krakowa, podczas uroczystej Mszy Świętej przy grobie św. Stanisława Biskupa objawienie powtórzyło się po raz kolejny. Maryja powiedziała wtedy: "Ja jestem Królową Polski. Jestem Matką tego narodu, który jest Mi bardzo drogi, wstawiaj się więc do Mnie za nim, o pomyślność tej ziemi błagaj nieustannie, a Ja ci będę zawsze, tak jak teraz, miłosierną". Poprosiła wtedy, aby w Krakowie ustanowić widoczny symbol Jej panowania. Prośba ta została spełniona w 1628 r. zdobiąc wieżę Kościoła Mariackiego złotą koroną. O. Giulio Mancinelli zmarł 14 sierpnia 1618 r.
W 1656 roku król Jan Kazimierz w lwowskiej katedrze uroczyście uznał Matkę Bożą za Królową Polski. Śluby Króla Polski nie zostały jednak od razu spełnione. Dopiero po odzyskaniu przez Polskę niepodległości, Episkopat Polski, zwrócił się z prośbą do Stolicy Apostolskiej, o wprowadzenie w Polsce święta pod wezwanie Maryi- Królowej Polski. Celowo biskupi obrali datę 3 maja, aby podkreślić nierozerwalność święta maryjnego z obchodami Sejmu Czteroletniego, a przede wszystkim z pierwszą polską Konstytucją, ustanowioną 3 maja 1791 r. W 1920 r. papież Benedykt XV przychylił się do tej prośby. Ustanawiając święto „Królowej Polski” na dzień 3 maja.