Odpowiedź :
Wszyscy zasługujemy na prawdziwego przyjaciela, dlatego każdy powinien go posiadać. Przyjaciel to ktoś, kto jest nam bliski - człowiek, z którym utrzymujemy pozytywne relacje i obdarzamy bezgranicznym zaufaniem. Nigdy nas nie zawiedzie - jeśli mamy problemy, w każdej sytuacji możemy liczyć na jego pomoc. Zawsze ma dla nas czas - możemy porozmawiać z nim o wszystkim, opowiedzieć o największych zmartwieniach, a on zrobi wszystko, żeby nam pomóc. Sprawi, że poczujemy się lepiej i zapomnimy o troskach.
Dla każdego człowieka ważna jest więź z drugą osobą, dlatego przyjaźń to jedna z najbardziej potrzebnych relacji. Jeśli mamy przyjaciela, życie staje się łatwiejsze - możemy liczyć na jego obecność i pomoc. Mamy pewność, że nie opuści nas w trudnych chwilach. Dlatego myślę, że największym nieszczęściem jakie może spotkać człowieka jest samotność. Osoby samotne są smutne i nieszczęśliwe, ponieważ człowiek musi mieć kogoś, z kim może dzielić się uczuciami - cieszyć się i płakać.
Jest wiele powiedzeń, które opisują przyjaźń, najbardziej trafne to: Prawdziwych przyjaciół poznajemy w biedzie oraz Zjesz z kim beczkę soli, nim poznasz do woli. Uznawane są one za frazesy, ale wiele mówią o tej skomplikowanej relacji. Tylko wtedy dowiemy się, czy ktoś jest naszym przyjacielem, gdy spędzimy z nim wiele czasu i dobrze go poznamy. Dlatego prawdziwa przyjaźń to taka, która została wystawiona na próbę - dopiero po sprawdzeniu siły tego uczucia można nazwać kogoś przyjacielem. Tak właśnie dzieje się w powieści Aleksandra Kamińskiego Kamienie na szaniec. Bohaterowie tej książki to harcerze, których przyjaźń kształtowała się przed rozpoczęciem wojny. Podczas wojny ich przyjaźń stała się mocniejsza - sprawiły to podobne przeżycia, udział w walkach oraz zagrożenie utraty życia.
Lepiej żyje się, ze świadomością, że ma się kogoś, kto chętnie nam pomoże, będzie nas wspierał. Dzięki obecności takiej osoby łatwiej nam zmagać się z codziennością i optymistycznie patrzeć na świat. Niezależnie od tego, jak daleko jest nasz przyjaciel, mamy pewność, że odległość nie jest przeszkodą - jeśli będzie potrzebny, najszybciej jak to możliwe zjawi się, by nam pomóc. Gdy jesteśmy z przyjacielem czujemy się szczęśliwi, podczas rozmowy z nim, znikają wszystkie zmartwienia. Nie ma tematów, o których nie można z nim porozmawiać. Dlatego przyjacielską relację można by nazwać najpiękniejszą i najbardziej pewną ze wszystkich. Jeśli już w nic nie wierzymy i nie mamy na nic nadziei - zawsze możemy wierzyć w naszego przyjaciela, który nigdy nie odmówi nam w takich chwilach pomocy. Nie można jednak zapominać, że to relacja, która zależy od dwóch stron - jeśli mam przyjaciela, to też muszę być dla niego przyjacielem. Gdy otrzymujemy od kogoś dobro, musimy odwdzięczyć mu się tym samym.
Przyjaźń to najważniejsze uczucie w życiu każdego człowieka, często jest podstawą do wykształcenia jeszcze głębszej relacji - miłości. Nie można kogoś pokochać, nie traktując go jednocześnie jak najlepszego przyjaciela, najważniejszą osobę na świecie, którą gotowi jesteśmy obdarzyć bezgranicznym zaufaniem. Uważam, że najpiękniejszą książką opisującą narodziny i budowanie takiej relacji jest Mały Książę. Jej bohater zdecydował się opuścić swoją planetę tylko dlatego, że chciał znaleźć prawdziwego przyjaciela. Okazało się, że najbliższą mu istotą była róża - trudno powiedzieć, czy przyjaźń z nią nie przerodziła się w miłość. Dopiero z perspektywy czasu Mały Książę uznał, że wcześniej nie był gotowy, żeby pokochać różę.
Mały Książę podczas swojej podróży spotykał wielu dorosłych ludzi - ale nie znalazł wśród nich przyjaciela, każde spotkanie wiązało się z rozczarowaniem. Najpierw poznał Geografa, to on uświadomił mu, jaką kruchą istotą jest róża. To wtedy Mały Książę pierwszy raz zaczął żałować, że zostawił różę samą. Dopiero lis pokazał Małemu Księciu, co to znaczy być przyjacielem i mieć przyjaciela - spotkanie z nim było dla bohatera najważniejsze. Lis opowiada, że aby zaprzyjaźnić się z kimś, trzeba go najpierw "oswoić": spędzić z nim wiele czasu, po to, żeby zbudować mocną więź. Kiedy czekamy na spotkanie z przyjacielem, cieszymy się i nie myślimy o tym, że będziemy musieli się z nim rozstać - liczą się wtedy dla nas tylko chwile, które z nim spędzamy. Rozstanie z przyjacielem to bolesne przeżycie, świadczą o tym słowa lotnika, wypowiedziane przed rozstaniem z Małym Księciem: Nie słyszeć więcej jego śmiechu - ta myśl mnie zadręczała. Ten śmiech był dla mnie jak studnia na pustyni. Mały Książę przekonuje się o tym, że przyjaźń jest niezwykle pięknym uczuciem, gdy podczas podróży trafia na Ziemi do ogrodu z kwitnącymi różami. Teraz wie, że tylko pozornie są one do siebie podobne, ale nie wszystkie są dla niego wartościowe - liczy się tylko ta jedna, wyjątkowa, która należy do niego. Darzył ją głębokim uczuciem, dlatego troszczył się o nią. Jest ona cenna, bo poświęcił jej wiele czasu, dbał o nią najlepiej jak tylko potrafił - w ten sposób "oswoił" ją. Pięknie o przyjaźni wypowiedział się Lis: Stajesz się odpowiedzialny na zawsze za to, co oswoiłeś. Dlatego nie możemy zapomnieć o przyjacielu, opuścić go w trudnym momencie życia - musimy być odpowiedzialni za niego. Mały Książę uświadamia sobie tę prawdę, coraz częściej myśli o swojej róży: moja róża...jestem za nią odpowiedzialny. Konsekwencją tej myśli jest decyzja, którą podejmuje - dla róży opuszcza Ziemię i wraca do domu, na swoją planetę.
Uważam, że przyjaźń jest jedną z najważniejszych wartości w życiu każdego człowieka, to relacja, która jest niezbędnym warunkiem osiągnięcia szczęścia. Przyjaciel sprawia, że nasze życie staje się barwniejsze, ponieważ posiadamy kogoś z kim możemy się dzielić przeżyciami. Warto jednak pamiętać, że licząc na pomoc i obecność naszego przyjaciela, my też musimy być gotowi mu ją zaoferować. Nie ma nic cenniejszego niż dobry przyjaciel - dla jego dobra warto poświęcić wszystko.