Odpowiedź :
Odpowiedź:
Aerofony – grupa instrumentów muzycznych w systematyce instrumentologicznej Curta, w których wibratorem (źródłem dźwięku) jest drgający słup powietrza, zamknięty w przestrzeni rezonansowej, pobudzony do wibracji za pomocą zadęciaaa
Stroik – incytator w niektórych aerofonach piszczałkowych i idiofonach dętych; element instrumentu muzycznego służący do wprowadzania w drganie słupa powietrza zawartego wewnątrz instrumentu
Trubadurzy – poeci i zarazem muzycy francuscy działający w XII i XIII wieku. Przyjęło się uważać za trubadurów tych poetów, którzy działali na południu Francji, pisząc w języku oksytańskim, langue d'oc, natomiast za truwerów – poetów z północy Francji
abulatura zbiorczy termin na określenie instrumentalnych systemów notacyjnych XV–XVII wieku lub 2) zbiórf utworów zapisanych tą notacją.
Motyw – najmniejsza elementarna jednostka świata przedstawionego dzieła: zdarzenie, przedmiot, cecha, sytuacja, przeżycie. Powtarzające się na przestrzeni wieków
Okres – w fizyce, czas wykonania jednego pełnego drgania w ruchu drgającym, czyli czas pomiędzy wystąpieniami tej samej fazy ruchu drgającego
Wyjaśnienie:
masz chociaż troche to mniałem w zeszycie
Odpowiedź:
Aerofon - instrument, w którym wibratorem jest drgający słup powietrza, zamknięty w przestrzeni rezonansowej, pobudzony do wibracji za pomocą zadęcia.
Stroik - element instrumentu służący do wprowadzania w drganie słupa powietrza zawartego wewnątrz instrumentu, bądź rezonatora. Występuje w niektórych aerofonach piszczałkowych i idiofonach dętych.
Czara głosowa - wylot instrumentu dętego, które nadaje dźwiękom wydawanym przez poszczególne instrumenty dęte specyficzną barwę, w zależności od kształtu i materiału, z którego został wykonany. Może mieć różne kształty, np. kielichowaty (w trąbce), tuba stożkowa (klarnet)
Renesans - jest to epoka, której początek pokrywa się z końcem średniowiecza. Koniec tej epoki jest sporny, ale często wymienia się "okrągłą" datę 1600 rok. Ta epoka jest określana jako "odrodzenia sztuk i nauk". Żyli wtedy Leonardo da Vinci, Krzysztof Kolumb, oraz Mikołaj Kopernik.
Trubadur, właściwie trubadurzy, to poeci i zarazem muzycy francuscy w XII i XIII wieku. Trubadurzy to poeci, którzy działali na południu Francji, pisali w języku oksytańskim (prowansalskim). Z imienia można wymienić około 460 trubadurów, a z ich twórczości zachowało się 2600 utworów, z czego tylko około 10 posiada oryginalną melodię.
Rybałt - jest to w staropolszczyźnie określenie artystów sztuki plebejskiej (miejskiej), najczęściej wędrownych śpiewaków, sztukmistrzów, muzykantów i aktorów. Rybałt był jednoosobowym przedstawicielem sztuki żywego planu. Posługiwał się językiem narodowym.
Tabulatura - zbiorczy termin na określenie instrumentalnych systemów notacyjnych. Najpopularniejsze są tabulatury organowe oraz lutniowe.
Motyw - struktura powstając w wyniku współdziałania elementów muzycznych (głównie meliki, rytmiki, oraz harmoniki), najmniejszy element formy. Motyw może być złożony z dwóch do kilkunastu dźwięków.
Fraza - jest to cząstka budowy formalnej utworu muzycznego. Jest to struktura powstająca w wyniku współdziałania elementów muzycznych, głównie meliki, rytmiki i harmoniki. W muzyce fraza może znaczyć także odcinek utworu, objęty często w piśmie nutowym łukiem frazowym, w muzyce instrumentalnej, a w wokalnej znakami oddechu.
Okres muzyczny - element formy muzycznej, okres składa się z dwóch zdań muzycznych. Pierwsze to poprzednik, a drugie następnik.
Zdanie muzyczne - jest elementem większym od frazy muzycznej i motywu. Zdanie muzyczne może być różnorodnie skonstruowane, w zależności od tego ile składa się na nie fraz oraz motywów.